Polityka i dziennikarstwo polityczne

Jesteś tu:   Strona Główna > Powstanie Solidarności

Powstanie Solidarności

Przez kilkadziesiąt lat władzy komunistycznej w Polsce miało miejsce wiele protestów. Wszystkie były jednak tłumione przez oddziały Milicji Obywatelskiej, a represje skutecznie odstraszały kolejne osoby przed sprzeciwianiem się władzy.

W latach 80 coś jednak w narodzie „pękło” – 1 sierpnia, gdy władze komunistyczne wprowadziły kolejną podwyżkę cen wędlin, obywatele zaczęli masowo protestować w największych miastach w kraju. Przełomowym momentem okazał się dzień 14 sierpnia. W Stoczni Gdańskiej doszło wtedy do ogromnego protestu, którego powodem było zwolnienie z pracy Anny Walentynowicz, aktywnej działaczki strajkowej z lat 70. Nie trzeba było długo czekać na uformowanie się komitetu strajkowego, na czele którego stanął Lech Wałęsa.

Komitet ten wysuwał kilka postulatów, wśród których najważniejszymi było przywrócenie Anny Walentynowicz do pracy i wybudowanie pomnika ofiar grudnia 1970. Strajk bardzo szybko rozszerzył się i przeniósł do sąsiadujących miast znajdujących się na wybrzeżu. Władza komunistyczna odrzuciła postulaty strajkujących i rozpoczęła represje na osobach biorących udział w protestach. Mimo tego nie zniechęciło to ludności do walki o swoje racje. Podjęto próbę utworzenia związku zawodowego, który działałby w imieniu wszystkich mniejszych związków w państwie.

17 września 1980 roku przyjęto propozycje rejestracji związku o nazwie Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Kolejny tydzień związany był z dalszymi formalnościami, w tym uchwaleniem statutu i rejestracją w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. „Solidarność” stała się symbolem walki o szacunek dla ludzi, ich pracy, wolności i niepodległości.

Powered by CMSimple_XH | Template by CMSimple_XH | test (X)html | test css | Login